شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 377

اگر جاهلی را به زبان‌آوری بر حکیمی غالب شود، چندان عجیب نیست

قیمت شکر نه از نی است که آن خود خاصیت وی است

به حکم ضرورت زبان درکشیدن واجب است در روزگار

عابدی را دیدم همه شب تاراج‌کنان و مردمان به خیالش آسوده خواب

دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی کودکانت برکنند

برگ بی برگی بود ما را نوال/ مرگ بی مرگی بود ما را حلال

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز/ وگرنه عاشق و معشوق راز دارانند

دو

سه

چهار

پنج

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست

دردی است مرا که بهی مباد این درد مرا صواب است

گفت اگر از مه رویان به سلامت بماند از بدگویان نماند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

قدمی بهر خدا ننهند و درمی بی من و اذی ندهند

گفت: این چه مردمانند سگ را گشادهاند و سنگ را بسته