شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره

واژه‌ی «سرو» در کدام گزینه معنای استعاری دارد؟

چمن باز نو شد به شمشاد و سرو / خرامش درآمد به کبک و تذرو

بتان چین به خدمت سرنهادند / بسان سرو بر پای ایستادند

سایه‌ی بالای آن سرو از سر من کم مباد / زان‌که بر من رحمتی از عالم بالاست این

کسی که قامت او را به سرو نسبت کرد / مکن قبول که کوته‌نظر نگوید راست

درهمه گزینه ها به‌جز.... آرایه تشخیص و استعاره مصرحه با هم به‌ کار رفته اند.

بیا که توبه ز لعل نگار و خندۀ جام / حکایتی است که عقلش نمی‌کند تصدیق

به تیرهروزی من چشم روزگار گریست / ندانم آن مه تابان چه در کمان دارد

خورشید چو آن خال سیه دید به دل گفت: / ای کاش که من بودمی آن هندوی مقبل

بلاگردان جان و تن دعای مستمندان است / که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشهچین دارد؟

در همه‌ی گزینه‌ها آرایه‌ی «تشخیص» به کار رفته است، به‌جز ....... .

چشم بد دور ز رخسار تو ای باد صبا/ که ز احسان تو صد جان فدایی دارم

نیست از ترکش پرتیر خطر پیکان را/ می‌زند بر صف مژگان دل بازیگوشم

سپر تیر حوادث سپر انداختن است/ آه اگر صبر نمی‌داد به دست این سپرم

زاهد کودن و ادراک لطایف، هیهات!/ می و نی آب و هوایی است که من می‌دانم

در کدام گزینه، تشبیه فشرده‌ی اضافی و اضافه‌ی استعاری توأماً دیده می‌شود؟

حافظ آن روز طرب‌نامه‌ی عشق تو نوشت / که قلم بر سر اسباب دل خرّم زد

بی‌مهر رخت روز مرا نور نمانده‌ست / وز عمر مرا جز شب دیجور نمانده‌ست

محمل لیلی از آن واسطه بستند بلند / که به آن دست تصرّف نرسد مجنون را

نشان عهد و وفا نیست در تبسّم گل / بنال بلبل بی‌دل که جای فریادست

در کدام گزینه مجاز با «رابطه‌ی شباهت» به کار نرفته است؟

آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد؟/ وان کس که تو را بیند ای ماه چه غم دارد؟

مردمی در سیرت تو هم‌چو گوهر در صدف/ نیکویی در صورت تو هم‌چو نور اندر قمر

زلف تو گر خاتم از دست سلیمان در ربود/ آن بر او بگذار وز لعلت یکی خاتم فرست

نیامد سرو من بیون که بر گرد سرش گردم/ به‌سان گردباد از غم به خود پیچیدم و رفتم

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15451