شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19707

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم

گر به داغ غربت ما دل نسوزد سنگ را

بد اندیش او را درون شاد گشت

به نام آن‌که جان را فکرت آموخت

بود پاکیزه باطن و ظاهر / خاک عالم ورا شده طاهر

به باطن جان جان جان جانی / به ظاهر آفتاب ‌آفتابی

ظاهر او به خلق پیوسته / باطن او ز خلق بگسسته

ظاهر او سوزناک و آتشین / باطن او نور رب‌العالمین

من بسته دام تو، سرمست مدام تو / آوخ که چه دام است این، یا رب چه مدام است آن؟

راز من جمله فروخواند بر دشمن و دوست / اشک از این واسطه از چشم بیفتاد مرا

جان بخواه از من بیدل که روانت بدهم / به‌جز از جان ز من آخر چه تمناست تو را

به هوای گل رخسار تو در رقص بود / شعله عشق در آتشکده سینه ما

هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت                                                                  با برق در معامله دیدم گیاه را                      تشبیه _ تشخیص

چون اثر در تو کند عشق؟ که اعجاز مسیح                                                          مرده را جان دهد، آدم نکند حیوان را                      تلمیح _ جناس

مستانه گر بتازم، عیبم مکن که شوقش                                                               گرمی دهد به مرکب، نرمی دهد عنان را      جناس _ کنایه

ز باغ وصل ثمر خواهم آن قدر که دهند                                                             کجا نظر به کثیر است و یا قلیل مرا                      تشبیه _ تضاد