شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11201

صد ره اگر دست مرگ چاک زند دامنم / بار دگر بر زنم سر ز گریبان عشق

عشق داغی است که تا مرگ نیاید نرود / هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد 

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم / به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

مرگ از هوای عشق سرم را تهی نساخت / خالی نشد ز باده مرا این کدو به خاک

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است / دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران / کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

چو شیر خدا راند بر خصم تیغ / به سر کوفت شیطان دو دست دریغ

پرید از رخ کفر در هند رنگ / تپیدند بت‌خانه‌ها در فرنگ

همّت به دو کار بر یک انسان نگماشت / وان سفله که خود گرفت یزدان بگذاشت

همّت عالی شود نازل ز پیوند خسیس / برگ کاهی مانع از پروانه گردد دیده را

همّت پیر برد کار جوان را از پیش / بی‌کمان قطع ره از بال و پر تیر مخواه

به دست، کار جهان را تمام نتوان کرد / جهان از اوست که همّت به‌کار می‌بندد