شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 11: وزن در شعر نیمایی | آزمون شماره 10537

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد: هزج مثمن سالم

شوریده و شیدا کند هر دل که دلبر جا کند: رمل مثمن سالم

فلک کار مرا افکند با نامهربان ماهی: هزج مثمن محذوف

آشفته خاطر کرده‌ام جمعیت عشاق را: رجز مثمن محذوف

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما / جوشی بنه در شور ما تا مِی شود انگور ما

عشق تو بر بود ز من مایة مایی و منی / خود نبود عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی

آن روز در جام شفق مُل کرد خورشید / بر خشک چوب نیزه‌ها گل کرد خورشید

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف / ور بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف