شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16060

به تلخ‌رو مکن اظهار تنگ‌دستی خویش / که از تپانچه بحرست روی مرجان سرخ (تپانچه: سیلی)

جان‌سوزتر ز آتش قهر است لطف عشق / اشک کباب از رخ خندان آتش است

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد / کشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

بهشت دل‌گشای من دل‌شب‌هاست می‌ترسم / که گیرد چرخ کم فرصت ز دستم دامن شب را

ز چرخ آمد قضا نه از کام مردم / ازیرا بنده آمد نام مردم

نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ / که سبکباری خود را به خزان نگذاری

ای روح‌بخش بی بدل وی لذت علم و عمل / باقی بهانه است و دغل کاین علّت آمد وان دوا

آه این‌چنین اگر شکند آستین سعی / پیراهن سپهر، قبا می‌کنیم ما

چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس                                     سر پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

حدیث دوست به رندان بگوی نی به ملک                                       که اهل عشق بود سرّ عشق را محرم

تا سر مویی تعلق هست، محرومی به جاست                                   هر که این زنّار دارد در حرم نامحرم است

با زاهد فسرده مگو شرح سرّ عشق                                              از نکته‌های خاص مکن پیش عام بحث