شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس ششم- قلب کوچکم را به چه کسی بدهم؟

نقش دستوری واژۀ مشخص شده در کدام بیت، نادرست آمده است؟

برزگری پند به فرزند داد کای پسر این پیشه پس از من *تو* راست (متمّم)

به دانش گرای و بدو شو *بلند* چو خواهی که از بد نیابی گزند (مسند)

آفرین، جان آفرین پاک را آنکه *جان* بخشید و ایمان، خاک را (نهاد)

چو گِل بشنید این *گفت و شنودم* بگفتا من گِلی ناچیز بودم (مفعول)

در گزینة ......... معنای دو واژه نادرست آمده است.

(عنایت: خواستن) (مویه: ناله) (بالیدن: فخر کردن) (بصیرت: آگاهی و بینش) (تقصیر: بخشیدن)

(دمساز: همدم) (مصاحبت: گفتگو) (شیفته: معشوق) (دلاویز: مطلوب) (صلاح: درستی)

(مظاهر: نشانه‌ها) (ظلال: سایه‌ها) (نهضت: خیزش) (مزدور: سرسپرده) (اعتدال: تناسب)

(اخلاص: خلاصه شدن) (بعید: نزدیک) (نوید: خبر خوش) (وجد: صورت) (رعنا: زیبا)

نام نویسنده‌ی کدام اثر نادرست می‌باشد؟

قصه‌های مجید از هوشنگ مرادی کرمانی

کویر از دکتر علی شریعتی

الهی‌نامه از خواجه عبدالله انصاری

آینه‌های ناگهان از نادر ابراهیمی

در کدام گزینه حرف «را» به معنی «برای» می‌باشد؟

مرا در دام‌ها بسیار بستند.

مرا آموخت علم زندگانی

تو را پرواز بس زود است و دشوار

تو را توش هنر می‌باید آموخت

در مصراع‌های زیر، نقش دستوری کدام واژهٔ مشخص شده نادرست نوشته شده است؟

تو را دانش و دین رهاند درست (تو: نهاد)

چو خواهی که یابی ز هر بد رها (رها: مفعول)

دل از تیرگی‌ها بدین آب شوی (دل: مفعول)

چنان دان که خاک پی حیدرم (خاک: مسند)

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس ششم- قلب کوچکم را به چه کسی بدهم؟ | آزمون شماره 16710