شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10817

بر مرگ دلخوش است در این واقعه مرا / کآب حیات در لب یاقوت‌فام اوست

دانی کدام خاک بر او رشک می‌برم؟/ آن خاک نیک‌بخت که در رهگذار اوست

آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است / وآن نه بالای صنوبر که درخت رطب است

آب از نسیم باد زره‌روی گشته گیر / مفتول زلف یار زره‌موی خوش‌تر است

یک

دو

سه

چهار

مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هردم فریب چشم جادویت

هر ساعت از نو قبله‌ای با بت‌پرستی می‌رود / توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

دیدم نگار نازنین بر تخت زر در خواب خوش / من از نهیب بیم او چون بید لرزان سنگنک

گفت کاین آتش ز آیات خداست / شعله‌ای از آتش ظلم شماست

ای ساعد سیمین تو خون دل ما ریخته / گر دعوی قتلم کنی داری گوا در آستین

خواجو چو نیک نامی در راه عشق ننگ است / تا در پی صلاحی می‌دان که در فسادی

چه کرده‌ام که به یک بارم از نظر بفکندی / نهال کین بنشاندی و بیخ مهر بکندی

گفتمش در تو نظر کردم و دل بسپردم / گفت آخر نه مرا دیدی و جان پروردی