شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26079

شنودم مثل دو دوست که به تضریب نمام (سخن‌چین) و سعایت فتان چگونه از یکدیگر مستزید گشتند.

هیچ چیز نزدیک عقلا در موازنه دوستان مخلص نیاید و در مقابله یاران یکدل ننشیند.

در ناحیت کشمیر متصیدی(شکارگاهی) خوش و مرغزاری نزه بود که از عکس ریاحین او پر زاغ چون دم طاووس نمودی.

ایشان حقوق مرا به طاعت و مناصحت بگزاردند، و به معونت و مظاهرت ایشان از دست صیاد بجستم.

عشق امر کل ما رقعه‌ای او قلزم و ما جرعه‌ای / او صد دلیل آورده و ما کرده استدلال‌ها

هر دم رسولی می‌رسد جان را گریبان می‌کشد / بر دل خیالی می‌رود یعنی به اصل خود بیا

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد / دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها

افلاک از تو سرنگون خاک از تو چون دریای خون / ماهت نخوانم ای فزون از ماه‌ها و سال‌ها

غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر/ خورشید ربانی نگر مستان سلامت می‌کنند

عاشق شده‌ای ای دل، سودات مبارک باد/ از جا و مکان رستی آن جات مبارک باد

تا نقش تو در سینه ما خانه‌نشین شد/ هر جا که نشینیم چو فردوس برین شد

نی قوس ماند نی قزح نی باده ماند نی قدح/ نی عیش ماند نی فرح نی زخم بر مرهم زند

فی‌الجمله زبان از مکالمه او درکشیدن قوّت نداشتم و روی از محاوره او گردانیدن مروّت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبختی چیست؟ گفت نیک‌بخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مرد و هشت.

روی آن در مصلحتی بود و بنای این بر خبثی و خردمندان گفته‌اند دروغی مصلحت‌آمیز به که راستی فتنه‌انگیز.

امّا بنده امیدوارست که در صحبت صالحان تربیت پذیرد و خوی خردمندان گیرد که هنوز طفل است.