شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30745

از جرعه تو خاک زمین درّ و لعل یافت / بیچاره ما که پیش تو از خاک کمتریم

شاه گفتش ای سرافکنده به عشق/ چون تواند بود کس زنده به عشق

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد/ نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد

روی جانان طلبی آینه را قابل ساز / ورنه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی / غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

در چشم منی و غایب از چشم / ز آن چشم همی‌کنم به هر سو

خدا را بر آن بنده بخشایش است / که خلق از وجودش در آسایش است

هر شب چو چراغ چشم دارم / تا چشم من و چراغ من کو

چه سخن راست نیاید که تو شیرین‌سخنی / وین عجب‌تر که تو شیرینی و من فرهادم

هر تیر که در کیش است، گر بر دل ریش آید / ما نیز یکی باشیم از جمله قربان‌ها

سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند / همدم گل نمی‌شود یاد سمن نمی‌کند

پاسخ تلخ تو و خنده شیرین با هم / نوش در نیش نهان گشته و نیش اندر نوش