شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18065

 دل ز دنـیـا زودتــر گــردد جــوانــان را خــنــک / کـهنگـی از سـردی آب اسـت مانع کـوزه را

نه هر که تیغ زبان می‌کشد, جهان‌گیر است /  نه هر که لاف سخن می‏‌‏‌زند سخن‏‌‏‌دان است

بود در طینت بی‌مغز حفظ گفت‌وگو مشکل / برون ریزد دهانش هر چه انبان در شکم دارد

بـی خموشی نیست ممکن جان روشن یافتـن / کـوزه سـربـسـتـه مـی بـایـد شـراب نـاب را

ب - پ   

 پ- ت

 الف، ت

الف- ب

با همه تاخت‌وتاز، آخرش سوار اسب چوبیه

ایشالا (ان شاء الله) هیچ سفره‌ای یه نون نداشته باشه

تا فشار کک نباشه روباه شناگر نمی‌شه

تا نباشد چوب تر فرمان نگیرد گاو و خر

فروغ: جدایی _ مکاید: حیله‌ها _ ورطه: مهلکه _ تسبیح: خدا را به پاکی یاد کردن

حضیض: جای پست در زمین _ عزم: اراده _ معاش: زیست _ فرقت: دوری

فلق: سپیده صبح _ عداوت: دشمنی _ نقض: شکستن _ تازی: عرب

لئیمی: پستی _ شوخ: آلودگی _ رمه: گلّه _ دین: وام

چو شبنم بیفتاد مسکین و خرد / به مه_ر آسمانش به عیّوق برد

 به جایی که بدخواه خونی بود / تواضع نمودن زبونی بود

بلندیت باید تواضع گزین / که آن بام را نیست سُلّم (نردبان) جز این

این حضرت آنان گرفتند صدر / که خود را فروتر نهادند قدر