شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 20814

بر سر کوی غمش، بی سر و پا باید رفت / گاه با خویش و گه از خویش جدا، باید رفت

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

دیوان حافظی تو و دیوانهی تو من/ اما پری به دیدن دیوان نیامدی

نسیم باد صبا جان من فدای تو باد/ بیا گرم خبری زان نگار می‌خواهی

وامقی بود که ديوانه عذرايی بود/ منم امروز و تويی وامق و عذرای دگر

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت / هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

ای که می‌گویی نداری شاهدی بر درد عشق / جان غم‌پرورد و آه سرد و روی زرد چیست؟

آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بود / هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

دردمند از درد چشمت چشم بیماران ولی / درد برچیدن ز چشمت جمله را درمان چشم

هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب / سر به بالین ابد باز نهد مست و خراب

تا دهد چشم برای صحت چشمت ز کوه / نور چشم من! پر از دُر کرده‌ام دامان چشم

هر دم که در دلم گذرد نیش غمزه‌ات / گردد ز غصه بر دل من نیشتر شراب