شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 6: امکان شناخت | آزمون شماره 5112

همه چیز در جهان موقتی است، پس حقیقت امری نسبی است.

هیچ اصل مشترکی وجود ندارد که بتوان آن را مورد توافق همه دانست.

 چیزی را که در زمان فعلی ادراک می‌کنیم، فقط در همان زمان حقیقت دارد.

تفکیک حق و باطل به سختی امکان‌پذیر است؛ زیرا تمایلات آدمیان در آن مؤثر است.

می‌توانیم اشتباهات دانشمندان گذشته را کشف و تصحیح کنیم.

می‌توانیم در بحث یا در یک دادگاه حرف خود را به کرسی بنشانیم و حرف طرف مقابل را باطل جلوه دهیم.

می‌توانیم پی ببریم گرچه ممکن است در دانسته‌های ما اشتباه رخ ‌دهد، اما همواره می‌توان حقیقت را کشف کرد.

می‌توانیم خود را به جای گذشتگان یا آیندگان قرار دهیم و آن گونه بیندیشیم که ایشان می‌اندیشیدند.

اﻧﺴﺎن ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ اﺷﻴﺎء را ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.

ﺷﻨﺎﺧﺖ اﻧﺴﺎن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺧﻄﺎ و اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎﺷﺪ.

اﻧﺴﺎن در ﺷﻨﺎﺧﺖ اﻣﻮر ﻣﺤﺴﻮس ﻫﻢ ﻫﻤﻮاره ﺧﻄﺎ ﻣﻲﻛﻨﺪ.

ﺷﻨﺎﺧﺖ اﻧﺴﺎن ﻫﻤﻮاره ﺧﻄﺎ و اﺷﺘﺒﺎه اﺳﺖ.

ﺑﺤﺚ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﮔﺰیﺮ در ﺿﻤﻦ اﻧﺪیﺸیﺪن درﺑﺎره ﻫﺴﺘی و اﻧﺴﺎن ﭘﺪیﺪار ﻣیﺷﻮد.

ﺗﻼش و ﺗﻮﺟﻪ کﺎﻧﺖ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ کﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖﺷﻨﺎﺳی ﺑﻪ ﺟﺰﺋی از ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﺒﺪیﻞ ﺷﻮد.

ﺑﺤﺚﻫﺎى ﻣﻌﺮﻓﺖﺷﻨﺎﺳی ﻣﻨﺤﺼﺮ در ﻣیﺎن ﻓیﻠﺴﻮﻓﺎن اﺳﻼﻣی و یﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺑﻮد.

ﭘﺮﺳﺶﻫﺎیی از ﻗﺒیﻞ ‹‹ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭼیﺴﺖ؟›› ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﻼل ایﻦ ﺑﺨﺶ از ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺷﺪ.