شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9190

نظیر همان (حجره) هایی که خود سعدی در آن می‌نشست: غرفه

(ورد) زبانشان بود: چیزی را پیوسته بر زبان آوردن

از (فرط) هیجان کلّه می‌دویدم: زیادی

سراچهء ذهنم (آماس) می‌کرد: ترشح

پیشانی عفو تو را پرچین نسازد جرم ما / آیینه کی بر هم خورد از زشتی تمثال‌ها

خوش‌ترین درسی که روز اولم آموخت عشق/ در دبستان محبّت ترک جان و مال بود

تا تماشای وصال خود کند / نور خود در دیده بینا نهاد

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آن است که مجنون باشی