شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20322

طریق عشق پر آشوب و فتنه است ای دل/بیفتد آن که در این راه با شتاب رود

ز گرد خوان نگون فلک طمع نتوان داشت/ که بی ملامت صد غصه یک نواله برآید

در پای تو افتادن شایسته دمی باشد/ترک سر خود گفتن شایسته غمی باشد

دم درکش از ملامتم ای دوست زینهار/کین درد عاشقی به ملامت فزون شود

ابر چون گردد طرف با من که سیل اشک من                بحر  را مُهر خموشی بر لب از گرداب زد

گریه طوفان‌خیز گشت و از سرم برخاست دود          باری از من گریه کم سر زد که طوفان برنخاست

برگرفت از لب مرا مهر خموشی راز عشق                 ابر صائب، چون تواند کرد پنهان برق را

چندان گریستیم که هر کس که بر گذشت                  در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

الف، پ

ب، ت

الف، ت

ب، پ