شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16486

خدنگ چشم تو در جان خاص و عام نشست / کمند زلف تو در حلق شیخ و شاب افتاد

آن که یک لحظه فراموش نگشت از یادم / ظاهر آن است که هرگز نکند یاد مرا

سرو هر چند به بالای تو می‌ماند راست / بنده تا قد تو را دید شد از سرو آزاد

مرغ دل تا هوا گرفت و رمید / باز با آشیان نمی‌افتد

الف، ج       

ب، د     

الف، د    

ب، ج

دوش عقلم هوس وصل تو شیدا می‌کرد             دلم آتشکده و دیده چو دریا می‌کرد

به هوای لب شیرین‌دهنان چند کنی                   جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده

اگر ز پسته تنگ تو دم زند غنچه                          نسیم باد صبا در دمش دهن بدرد

بیا به دیده خواجو نگر که خط سیاه                      به گرد روی چو ماهت چه درخور آمده است

من دانم و دل، غیر چه داند که در این بزم                                   از طرز نگاه تو چه فهمیده‌ام امروز

 زیر این سقف منقش خط ناموزون نیست                                                       کجی دایره از طرز نگاه من و توست

تو واقف خود و من واقف نگاه رقیب                                                       تو پاس خرمن و من پاس خوشه‌چین دارم

از طرز سخن ساز نگاه تو شنیدم                                                        آن راز که در پردة اظهار نگنجد