شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12257

ای بسا خرمن امید که در یک دم / کرد خاکسترش این صاعقه‌ی سوزان

چو کتابیست ریا، بی‌ورق و بی‌خط / چو درختیست هوی، بی‌بن و بی‌اغصان

تا تو چون گوی درین کوی به سر گردی / بایدت خیره جفا دیدن از این چوگان

چو شود جان، به چه دردیت رسد پیکر / چو رود سر به چه کاریت خورد سامان

چند چپ و راست بتابی ز راه / چون نروی راست در این کاروان؟

در بادیه‌ی بلا بماندم / راهم ننمود رهنمایی

باشد که رسم به کام روزی / در راه امید می‌زنم گام

به راه تکلّف مرو سعدیا / اگر صدق داری بیار و بیا

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گناهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همّت او

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبّت او

بر آستانه میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیّت او