شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8926

برخاست آب و طشت خواست و مصلای نماز انداخت دهان بشست و نماز پیشین کرد و نمازی دیگر نیز بکرد.

شنیدم که به زمین بابل پادشاهی بود، فرزندی داشت هنگام نزول قضا و نقل او از سرای فنا به دار بقا فراز رسید.

بنای کار او بر قاعدۀ فخر در موضع دیدم و با این همه عجز ظاهر و ضعف قالب و از مزیّت اندیشۀ صواب بی نصیب

کیست بر پی هوا رود و در معرض هلاک نباشد و به لئیمان حاجت بردارد و خوار نشود؟

بارها یوسف دل را که به چاه غم توست / دو جهانش به خرید آمده نفروخته‌ام

عالمی ریزه‌خور سفرة فیضش باشد / آن که از سفرة دنیاست به یک نان راضی

چرا به سر ننهد هدهد صبا افسر / که وصف شهر سبا را بر سلیمان گفت

ای ماه کنعانی تو را یاران به چاه افکنده‌اند / در رشتة پیوند ما چنگی زن و بالا بیا