شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6231

توحید  تو  خواند  به  سحر  مرغ  سحر  خوان                    تسبیح تو گوید به چمن بلبل گویا

نه همین خورشید سرگرم است از سودای او                    نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار

کوه  و  دریا  و درختان  همه  در  تسبیح اند                    نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار

بنگر به مرغ خوش پر چو خطیب فوق منبر                    به ثنا و حمد داور بگرفته خوش نوایی

شاه و گدا یکسان بود بر درگه سلطان عشق                                  صد پایه از طاق فلک بالاتر است ایوان عشق

چون به دربار شه عشق رسی، کرنش کن                                      کاندر آن‌جا به ادب شاه و گدا می‌آید

کند تأثیر سوزد عشق در شاه و گدا یکسان                                    که بید و عود را آتش به یک دندانه می‌سوزد

عشق بر یک فرش بنشاند گدا و شاه را                                         سیل یکسان می‌کند پست و بلند راه را