شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15919

آن مرد به طرف کوی فرو رفت. طرار دیگر بیامد و خر را برد.
 

 پس آن مرد در چاه فریاد کرد که در این چاه هیچ نیست.
 

صفحۀ سفیدی را باز می‌کرد و ارتجالاً انشایی می‌ساخت و با صدای گرم و رسا به اصطلاح امروزی‌ها «اجرا می‌کرد.»
 

از این ملاقات چند روزی گذشت و خسرو زیر پلاس مندرس جان سپرد و آن همه استعداد را با خود به زیر خاک برد.

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به تیرگی شده آشفته‌تر حقیقت شرع / سواد زلف تو گویی که رای بوالحکم است

ز دور چرخ شبی این سؤال می‌کردم / که از زمانه مرا خود نصیب جمله غم است؟ 

به طیره گفت نبینی سپهر کاسه‌مثال / ز بهر خوردن خون تو جمله تن‌شکم است؟

همی رفت و سهراب با او به هم               بیامد به درگاهِ دژ، گژدهم (ماضی استمراری _ ماضی ساده)

شود کوه آهن چو دریای آب                    اگر بشنود نام افراسیاب (مضارع اخباری _ مضارع التزامی)

نبینی که درویش بی دستگاه                    به حسرت کند در توانگر نگاه (مضارع اخباری _ مضارع اخباری)

پیاده مرا زان فرستاد، طوس                  که تا اسب بستانم از اشکبوس (ماضی ساده _ ماضی ساده)

علی موسوی گرمارودی، خواجه نصیرالدّین توسی

علی موسوی گرمارودی، خواجه نظام‌الملک توسی

محمّد بن زید توسی، خواجه نظام‌الملک توسی

محمّد بن زید توسی، خواجه نصیرالدّین توسی