شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20906

به وقت آنکه اسکندر همی امارت کرد/ نبود نبوت را بر نهاده قفل بر در

چون ز بخت بلند امارت یافت/در صفاهان که هست رشک بلاد

جستجوی عظمت و سطوت شر است/تنگدستی از عمارت خوشتر است

خاک وجود ما را از آب دیده گل کن/ ویران سرای دل را گاه عمارت آمد

 اگر تو فارغی از حال دوستان، یارا                فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را

 بیا که وقت بهار است تا من و تو به هم                 به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

 گرفتم، آتش پنهان خبر نمی‌داری                  نگاه می‌نکنی آب چشم پیدا را؟

به دوستی که اگر زهر باشد از دستت                 چنان به ذوق ارادت خورم که حلوا را