شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس هفدهم: سپیده دم

در کدام گزینه واژه‌ای با املای نادرست دیده می‌شود؟

دهان تو میم است و بالا علف خدا آفرید آن دو از بهر ما

چنان به چشمۀ نوش تو آرزومندم که راه بادیه مستسقیان به آب زلال

من از گرسنگی اندر فغان، وزیر ز سیری همیشه بحر مرا هست جزر و او را مد

به سرآمد شب غربت، غم دل کرد سفر بعد از این فصل شکر خندۀ صبح وطن است

همه ابیات به استثنای .................... با بیت زیر قرابت معنایی دارند؟

" ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند / تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری "

تو آن ذاتی که کردندت سجده / تویی از آفرینش عین زبده

همه سجده به ما کرده ملایک / که ادم زبدۀ کل ممالک

نبات عالم و حیوان و گوهر / سراسر ادمی را شد مسخّر

فنون هنر فکرتت را مسلّم / جهان سخن خامه ات را مسخّر

در بررسی قلمروهای بیت زیر، کدام گزینه درست نیست؟

«تو را قدر اگر کس نداند چه غم؟ / شب قدر را می‌ندانند هم»

شاعر، مخاطب را با شب قدر مقایسه کرده است.

دو واژه‌ی «قدر» در این بیت جناس همسان دارند.

«شب» مضاف‌الیه است.

«تو» مفعول است.

در متن زیر چند ترکیب اضافی وجود دارد؟

«تیمور گاه سرگرم اندیشه‌های دور و دراز خود از میدان جنگ به گورستان می‌رفت و تنها در میان قبرها به گردش می‌پرداخت و هرگاه بر مزار یکی از نیاکان خود یا مزار شاعری بزرگ می‌رسید سر فرود می‌آورد و مزارش را می‌بوسید.»

شش

پنج

هفت

هشت