شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8631

مرا منمای دو عالم جزای طاعت ای زاهد                 که من کردم گریبان چاک و چیدم دامن از هردو

در این عالم نبینم آدمی افسوس می‌خواهم                                     بدان عالم کنم پرواز شاید آدمی بینم

در می و ساغر گریز، زان که در این دور                 عالم امنی که هست، عالم آب است

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست                          عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

وز سخن گفتنش چنان مستم / که ندانم جواب گفتارش

هر لحظه تو را با دگران گفت و شنودی / وز دور من خسته‌ به حسرت نگرانت

غریق بحر مودّت ملامتش مکنید / که دست و پا بزند هر که در میان ماند

گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید / چون عشق حرم باشد سهل است بیابان‌ها