شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 31497

زمان خوشدلی دریاب و دُر یاب/که دائم در صدف گوهر‌ نباشد

مرا از توست هر دم تازه عشقی/ تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین/بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را

هر شبم با غم هجران تو سر بر بالین/روزی ار با تو نشد دست در آغوش مرا

ستایشی

حماسی

تغزلی (عاشقانه)

تعلیمی

حکیمان دیردیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان سدّ رمق و جوانان تا طبق برگیرند.

استغفار باید کردن که بنده را با خداوند خویش انبازى جستن در ملک خطرى عظیم بود.

گناه شما را بود که احرام‏ ما را بشکستید تا ما را حاجت افتاد دست به سلاح کردن.

هر غریبى و یا رسولى که بدین درگاه مى‏رسد چنان مى‏پندارد که بر این درگاه ظلمى عظیم مى‏رود بر خلق.

درهای گلستان ز پی تو گشاده­ایم/ در خارزار چند دویی از برهنه پای

از بهر خدا بنگر در روی چو زر جانا / هر جا که روی ما را با خویش ببر جانا

برآمد خروش از سپاه از دو روی / جهان شد پر از مردم جنگجوی

آواز تو را طبع دل ما بادا / اندر شب و روز شاد گویا بادا

بهتر نیست یکی بفرستیم تا ما را خوردنی آورد؟

پیر فرتوت را از میان کار بیرون آوردند و زمام کار بدو سپردند.

و اگر جا پایی دیدیم، مسافر کهن را از پی بردیم.

موسی حاضر نزاعشان نبود چو آمد همه قصه خویش، وی را بگفتند.