شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10457

الف - ب

الف -ج

د - ه

الف - د

عشق می خواهم از ان سان که رهایی باشد / هم از آن عشق که منصور سر دارش برد

عشق یعنی قلم از تیشه و دفتر از سنگ / که به عمری نتوان دست بر آثارش برد

شوکتی بود در این شیوۀ شیرین روزی / عشق بازاری ما رونق بازارش برد

سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست / ما را غم تو برد به سودا تو را  که برد

قلب _ ابدال

آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن _ قلب

بلند بودن هجای پایانی مصراع _ تغییر کمیت مصوت

ابدال _ آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند
سینه خاقانی و غم تا نزند ز وصل دم / دعوی عشق و عاشقی تا ز سگان کیست او

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم / دولت صحبت آن مونس جان ما را بس
از تو بپرسند درازای شب / آن کس داند که نهفته است دوش

چنین کنند بزرگان چو کرد باید کار / چنین نماید، شمشیر خسروان آثار
راستی آموز، بسی جوفروش / هست درین کوی که گندم‌نماست

گفت آن یار کزو گشت سَرِ دار بلند / جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد
بر بال عقاب آمد آن تیر جگردوز / وز ابر مر او را به سوی خاک فروکاست