شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31270

وجود واژگان کهن مانند «لَت زدن» و «اَلَم» (قلمرو زبانی)

استفاده از کاربردهای تاریخی دستور در افعال «نهاده بودی»، «خشم گرفتی». (قلمرو ادبی)

استفاده از کنایه در عبارات «چشم نهادن»، «فرو گرفتن» (قلمرو ادبی)

زبان متن، ساده و جمله‌ها کوتاه است. (قلمرو زبانی)

هر که بر زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید.

خردمندی که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم(=تقسیم شده) و مردن پیش از وقت معلوم.

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر، سروری را نشاید.

گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود / چون شب تاری همی از روز روشن‌تر شود (کاربرد قافیه و ردیف ساده)

هر شب همی درخشد در گلستان / چون شعله‌های آذر گل‌های نار (استفاده طبیعی از آرایه‌های ادبی)

بوی جوی مولیان آید همی / یاد یار مهربان آید همی (سادگی زبان شعر)

ای آن‌که همی قصه من پرسی هموار / گویی که چگونه است بر شاه تو را کار (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

دوای درد عاشق را کسی کاو سهل پندارد / ز فکر آنان که در تدبیر درمانند درمانند

پنهان مکن آتش درون را / زین سوخته‌جان یکی شنو پند

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است / چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ / به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را