شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11024

آن‌ها با اشتیاق از گِل و لای که حاصل جذر و مدّ آب «خور» است، خود را به قایق‌ها می‌رسانند.

خطوط دفاعی دشمن یک‌سره فروریخت. در آسمان سینه‌ی مؤمنین آرامشی که حاصل ایمان است حکومت دارد.

پیش از همه‌ی قواص‌ها، در سکوت شب، بعد از خواندن دعای فرج و توسّل به زهرای مرضیه سلام ‌اللهعلیها، به آب زدند.

معنای آن‌که در نماز پیشانی بر خاک می‌گذاری، همین است و تا با خاک انس نگیری راهی به مراتب غرب نداری.

ریشه آزادگی در خاک این گلشن کجاست / سرو هم‌چون گردن قمری است این‌جا غُل به کف

سرو را گرچه به بالای تو مانندی نیست/ بنده با قدّ تو از سرو سهی آزاد است

نخل ما را ثمری نیست به جز گرد ملال / طعمه خاک شود هر که فشاند ما را

سرو از بی‌ثمری خلعت آزادی یافت / جگر خویش مخور گر ثمری نیست تو را

زنهار مخواه از جهان زنهار                                    کاین سفله به کس نداد زنهاری

او را خود التفات نبودی به صید من                        من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

سنگ دل را سرمه کن در آسیای رنج و درد                 دیده را زین سرمه بینا کن کمال این است و بس

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن                   من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

با من درین باب سخن گفته است و سخت ناپسند آمده است مرا این حدیث.

اگر معتمدی از جهت خداوند، آنجا نشانده آید، خزانه و لشکرِ بسیار برافزاید.

من نسخت کردم تا آنچه نبشتنی بود به ظاهر و معمّا نبشت و گسیل کرده آمد.

از امیر ماضی نامه ای رسید، در آن خلوت برگزارده آمد و کسی به جای نیاورد.