شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19415

گوهر نیک را ز عقد مریز / وان ‌که بدگوهرست ازو بگریز

بدگهر با کسی وفا نکند / اصل بد در خطا خطا نکند

به کوشش نروید گل از شاخ بید / نه زنگی به گرما بگردد سپید

هرکه ز آموختن ندارد ننگ / در برآرد ز آب و لعل از سنگ

چو مردم سخن گفت باید به هوش / وگرنه شدن چون بهایم (چارپایان) خموش

خاک را زنده کند تربیت باد بهار / سنگ باشد که دلش زنده نگردد به نسیم

میان عاشق و معشوق رازی است / چه داند آن که اشتر می‌چراند؟

تو را که درد نباشد ز درد ما چه تفاوت / تو حال تشنه چه دانی که بر کناره‌ی جویی

هر ساعت صبر من بود کم / هر ساعت درد من بود بیش

بشکیب ازیرا که همی‌ دست نیابد / بر آرزوی خویش، مگر مرد شکیبا

ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام / بیچاره شکاری خبه گردد ز تپیدن (خبه: خفه)

چو در دست‌تنگی نداری شکیب / نگه دار وقت فراخی حسیب (حسیب: حسابرسی)

چو آگاه شد دختر گژدهم / که سالار آن انجمن، گشت کم

کجا نام او بود گردآفرید / زمانه ز مادر، چنین ناورید

چنان ننگش آمد ز کار هجیر / که شد لاله رنگش به‌کردار قیر

چو سهراب شیراوژن، او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید