شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 10853

هر آن کس خاطری مجموع و یاری نازنین دارد/ سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ به هر دم می‌هد پندش ولیکن درنمی‌گیرد

چشم پروین فلک از آفتابی خیره گردد/ ماه من در چشم من بین شیوۀ شب‌زنده‌داری

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش/ که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

عمر را نبود وفا الّا تو عمر / باوفایی باوفایی باوفا

بر او گشته ترسان بر او گشته لرزان / زهی علّتی کان دوایی ندارد

کنار خویش دریا کردم از اشک / تماشا چون نیایی سوی دریا

تو از خواری همی نالی نمی‏بینی عنایت‏ها / مخواه از حق عنایت‏ها و یا کم کن شکایت‏ها

دلارامی که من دانم گر از پرده برون آید: 

تا گلت در پا بریزد و ارغوان بر سر ببارد:

 یقین‌دان که همچون تو بسیار کس:

 چون راست کاندر کار شد وز کعبه در خمار شد: