شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 14967

در فراق آن نگار گل‌رخ شمشادقد / لاله‌ رخسار من چون زعفران گردد همی

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی / پیش‌تر زان‌که چو گردی ز میان برخیزم

اندر عراق بزم کنی در حجاز رزم / اندر عجم مظالم و اندر عرب شکار

میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد / برق تیر است مر او را مگر و رخش، کمان

گر سخن گویم ز چین زلف تو / از سرکین چین در ابروی افکنی

 دلم محبّت ابنای روزگار گرفت / فغان که آینه‌ام خوی با غبار گرفت

 دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند / آیینه را رخ تو پری‌خانه می‌کند

 نمی‌شود دل پاکان زحرف بد غمگین / ز عکس زشت نیفتد به روی آینه چین

نیاز به آرامش و توجه به امور اخروی بعد از حمله مغول، باعث رواج بیشتر تصوف شد.

داخل شدن لغات قبایل ترک و مغول به نثر فارسی که در دوره ایلخانان مغول بیشتر نمود یافت.

علی رغم رواج اسلوب ساده تاریخ نویسی در قرن هشتم، نمونه هایی به نثر پیچیده نیز در این دوره یافت می شود.

فراگیری زبان عربی به سبک قدیم، حتی بعد از سقوط بغدا به دست هلاکو نیز ادامه داشت.

و وقتی مرا با یکی از این مدعیان مبطل صحبت افتاد. روزی وی به معاملتی خراب پدید آمد و عذر آن ملامت آورد.

چون حواس از وی بشد، زن و فرزند و مال و ضیاع و سرا و بنده و ستور و خویش و پیوند، بلکه آسمان و زمین و هرچه آن را بدین حواس توان یافت، از وی باز شدند.

و چون توان دانست که در پرده غیب چیست؟ عَسی ان تکرهوا شیئاً و هُوَ خیرٌ لکم.

جسم ناچار بی‌نهایت نبوَد به همه سوها و نهایت او سطح است و او را گستریده گویند ازیراک سطح بر جسم گسترده است.