شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17352

هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست/ الحان بلبل از نفس دوستان توست

یوسف به بندگی ات کمر بسته بر میان/ بودش یقین که ملک ملاحت از آن توست

هرگر نشان ز چشمۀ کوثر شنیده ای؟/ کو را نشانی از دهن بی نشان توست

این باد روح پرور از انفاس صبحدم/ گویی مگر ز طرۀ عنبرفشان توست

 هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو              کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

 حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو               که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معمّا را

 ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند               تا تو نانی به کف آریّ و به غفلت نخوری

 آن‌که پامال جفا کرد چو خاک راهم              خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم