شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 20386

زبان پارسی میانه یا پهلوی، زبان رسمی دوران ساسانی بود.

آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده، بیش‌تر آثار دینی زردشتی است.

آثار ادبی پهلوی به سبب اهمیت سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام، غالباً به کتابت در نیامده بود.

از جمله آثاری که به زبان پهلوی نگارش یافته و زبان اصلی آن‌ها به دست ما رسیده است، می‌توان به کلیله و دمنه و هزار و یک شب اشاره کرد.

زبان درباری ساسانیان، زبان محاوره‌ و مکاتبه‌ مقامات دولتی بوده است.

منطقه رواج آن نخست در مشرق و شمال شرقی ایران بود.

این زبان در برابر نفوذ خطّ عربی، موجودیت خود را به سختی حفظ کرد و الفبای آن را نپذیرفت.

ادبیات فارسی دری به مفهوم واقعی خود تقریباً هم‌زمان با دولت طاهریان پدید آمد.

توسعۀ مدارس و مراکز تعلیم

جلوگیری از آمیخته شدن زبان فارسی با سایر زبان‌ها به وسیلۀ نویسندگان بزرگ فارسی

 گرایش شاهان در جلب عالمان و ادیبان به دربار

لشکرکشی‌ها و فتوحات غزنویان