شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 25047

غم زمانه که هیچش کران نمی‌بینم / دواش جز می چون ارغوان نمی‌بینم

گل بخندید و باغ شد پدرام / ای خوشا این جهان بدین هنگام

که رستم که باشد که فرمان من / کند پست و پیچد ز پیمان من

بیا تا جهان را به بد نسپریم / به کوشش همه دست نیکی بریم

براساس موضوع و نوع / براساس هدف

براساس هدف / براساس قلمرو دانشی

به تناسب مخاطب / براساس موضوع و نوع

به تناسب مخاطب / براساس هدف

وقت سحرگه کلنگ تعبیه‌ای ساخته است / وز لب دریای هند تا خزران تاخته است

تو را عزّ لولاک تمکین بس است / ثنای تو طه و یس بس است

هزار لشگر جنگی شکست و لشکر او / به خواب نوشین اندر شده به لشگرگاه

وان قطره باران زبر سوسن کوهی / گویی که ثریّاست بر این گنبد دوّار

هرکه قاعدۀ کار خود بر ثبات حزم و وقار ننهد، عواقب کار او مبنی بر ملامت و مقصور بر ندامت باشد.

افتتاح سخن بی اتقان تمام و یقین صادق از عیبی خالی نماند و خاتمت آن به ندامت کشد.

گواهی تو ترجمانی من بکردند نداء من افزونی است، قرب تو چراغ وجد بیفروخت همت من افزونی است، ارادت تو کار من بساخت جهد من افزونی است.

هرکه در ادای شکر و شناخت قدر نعمت غفلت ورزد، نام او در جریدۀ عاصیان مثبّت گردد و ذکر او از صحیفۀ شاکران محو شود.