شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7314

ماه آمد به دیدن خورشید صبح زود/ خورشید رفته است سر شب سراغ ماه

ز ماه روزه به ماه من اندر آمد تاب/ بر رفتنش آتش رخسار تابناک به آب

از رشک آفتاب جمالت بر آسمان /هر ماه ماه دیدم چون ابروان توست 

ماه گردون زخجالت چه به رویت نگرد/ از نزاری چو سر موی شود هر سر ماه

شاید به جوی رفته کند آب، بازگشت

چون شد تهی ز باده مبین خوار، شیشه را

بر فرش خاک تکیه زدن شرط عقل نیست

چون تختگاه عالم جان، متکّایِ توست

فکر بهبود خود ای دل ز دری دیگر کن

درد عاشق نشود بِه به مداوای حکیم

با آن‌که بهار آمد و بشکفت گل سرخ

ما زرد رخ از باد خزانیم که بودیم

کاه را بال و پر پرواز گردد کهربا                                                                           نیست در دست اختیاری سالک مجذوب را

حسن را از دیده‌های پاک نبود سرکشی                                                               می‌کشد آیینه بی‌مانع به بر محبوب را

بوته خاری است جنت مو دیدار تو را                                                                سیرچشمی می‌کند مکروه هر مرغوب را

از شکستن می‌شود پوشیده در دل راز عشق                                                          پاره کردن می‌کند سربسته این مکتوب را