شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13281

گر سخن گویم ز چین زلف تو / از سرکین چین در ابروی افکنی

 دلم محبّت ابنای روزگار گرفت / فغان که آینه‌ام خوی با غبار گرفت

 دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند / آیینه را رخ تو پری‌خانه می‌کند

 نمی‌شود دل پاکان زحرف بد غمگین / ز عکس زشت نیفتد به روی آینه چین

آن‌چه می‌گویند آن بهتر ز حسن / یار ما این دارد و آن نیز هم

شرم آیدم همی که قمر خوانمت به حسن / هرگز شنیده‌ای ز دهان قمر سخن

چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت / که یک دم از تو نظر بر نمی‌توان انداخت

از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده / وز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده