شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 5: خدا در فلسفه (1) | آزمون شماره 13240

یا خدا را انکار می‌کردند و یا از اثبات خداوند ابراز ناتوانی می‌کردند.

حس و تجربه را برای اثبات خداوند کافی می‌دانستند.

به توانایی خود برای اثبات خداوند مطمئن بودند.

هیچ‌گاه در مورد خداوند بحث نمی‌کردند.

بر اساس برهان نظم، می‌توان وجود یک ناظم و مدبر را در جهان اثبات کرد.

بر اساس برهان نظم، امکان اثبات یک وجود ازلی و ابدی و نامتناهی وجود ندارد.

مهم‌ترین برهان فیلسوفان الهی، برهان نظم است که از تجربه گرفته شده است.

برهان نظم نه توانایی اثبات یک ناظم را در جهان دارد و نه توانایی اثبات یک وجود ازلی و ابدی را.

هرجا که خوب تر و بهتر هست، خوب ترین و بهترین هم هست، پس حقیقتی هست که خوب ترین و بهترین است و او همان واقعیت الهی است.

باور خدا به زندگی معنا می دهد و ارزش های اخلاقی را به همراه می آورد؛ خدایی که مبدأ خیر و زیبایی و ناظر بر انسان باشد؛ پس باید او را باور داشت. 

نمی شود نظم و انتظامی بر جهان حاکم باشد، مگر این که موجودی جاودان و برتر از ماده در کار باشد؛ زیرا هرجا که نظمی وجود دارد، باید ناظمی هم باشد. 

انسان از حقیقت نامتناهی تصوری دارد؛ این تصور نمی تواند از خود انسان که متناهی است، باشد؛ پس از جانب وجودی نامتناهی به انسان داده شده است.