شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 26998

چون گشت زمین ز جور گردون (-U--U-UU-UU-U)

مكن کاری که بر پا سنگت آید (U---U--‌---‌-)

همانا که در فارس انشای من (U--U--U--U-)

که شنیدی که در این بزم کسی خوش بنشست (U-UU---U---U---)

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی / به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

حافظ مرید جام می است ای صبا برو / وز بنده بندگی برسان شیخ جام را

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند / در سرِ کارِ خرابات کنند ایمان را

رونق عهد شباب است دگر بستان را / می‌رسد مژده گل بلبل خوش‌الحان را

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکیّ و خدایی: $-UU--UU--UU--UU$ 

زنجیر عشقم هر طرف دیوانه ‌وارم می‌کشد: $--U---U---U---U--$ 

گرچه من خود ز عدم خرّم و خندان زادم: $-UU--UU--UU--U-$ 

هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق: $-U---U---U---U-$