شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 22682

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

گر درآید عاقلی گو راه نیست/  ور در آید عاشقی صد مرحبا

شمع دیدم گرد او پروانه ها چون جمعها/ شمع کی دیدم که گردد گرد نورش شمعها

اول شرابی در کشی، سرمست گردی از خوشی/ بیخود شوی آنگه کنی آهنگ ما آهنگ ما

زمرد لباس‌اند یا لعل‌جامه / درختان که تا دوش بودند عریان

چو من صلح جویم شفیع او بود / چو در جنگ آیم بود خنجر او

خردمند شاها رعیت پناها / که مخصوص بادی به تأیید سرمد

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی / شدم در سفر روزگاری درنگی

برفت یار من و یادگار ماند مرا / رخ معصفر و چشم پر آب و وااسفا

دشمن جان است تو را روزگار / خویشتن از دوستی‌اش واگذار

سپه یک‌سره نعره برداشتند / سنان‌ها به ابر اندر افراشتند

مجلس به تو فرخنده عشرت ز دمت زنده / چون شمع فروزنده تا روز مشین از پا