شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19953

گر گشت جهان خراب و معمور/مستست دل و خراب دلدار 

خاک وجود ما را از آب دیده گل کن/ویران سرای دل را گاه امارت آمد

جانم به معونت خود ایمن کن/کامروز شد آسمان به آزارم

آفریننده خزاین جود/مبدع و آفریدگار وجود

به وفای تو کز آن روز که دل‌بند منی / دل نبستم به وفای کس و در نگشایم

دوستان گویند سعدی دل چرا دادی به عشق / تا میان خلق کم کردی وقار خویش را

ز دست عشق تو هرجا که می‌روم دستی / نهاده بر سر و خاری شکسته در پایی است

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد / عشّاق نیندیشند از خار مغیلانت

بیا که لعل و گهر در نثار مقدم تو / ز گنج‌خانه دل می‌کشم به روزن چشم

طرفه باغی است گلستان جهان، لیک چه سود / که گل عشرت از این باغ نچیده است کسی

بدخواه وطن، بهر تو دل سوز نگردد / زین گرگ بیندیش، که چوپان شدنی نیست

هر که را دارند اندر باغ امکان فرصتی / کاروان عمر باشد رهنورد پیش و پس

گرم راحت رسانی ور گزایی / محبّت بر محبّت می‌فزایی

می محبّت او راحتی به جان بخشد / حیات طیّبه و عمر جاودان بخشد

جفا برگزیدی به جای وفا / وفا را جفا کی پسندی سزا؟

گر از سلطان طمع کردم خطا بود / ور از دلبر وفا جستم جفا کرد