شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 11467

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند: --U--/-U--/-U--/-U-

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد: U /--U/-- U/--U-

ای نفس خرّم باد صبا: --U--/-U--/-U-

تا که رسیدم بر تو، از همه بیزار شدم: -UU-/-UU-/-UU-

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود/ وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

هر آن ناظر که منظوری ندارد/ چراغ دولتش نوری ندارد

تو را نادیدن ما غم نباشد/ که در خیلت به از ما کم نباشد

گفتم تو ما را دیده‌ای وز حال ما پرسیده‌ای=گف تم تُ ما / را دی دِ‌ ای / وز حا لِ ما / پر سی دِ ای 

ز دستم بر نمی‌خیزد که انصاف از تو بستانم= ز دس تم بر / نِ می خی زد / کِ اِن صا فز / تُ بس تا نم

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت= س لا مت / را نِ می / خا هن د پا / سخ گفت

خستگانت را شکیبایی نماند =خس تِ گا نت / را شَ کی با / یی نَ ماند

بسته‌بندی، نابرابر، تشنه‌کامان، مهرَبانی

گلعذاران، می‌فروشان، تشنه‌کامان، سفرنامه

منتظران، پختگان، دلفروزی، مضامینی

در زمستان، مثنوی‌ها، نیک‌بختان، جویندگان