شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

فعل «شد» در کدام بیت با بقیه تفاوت معنایی دارد؟

سیاوش ز گفتار او شاد شد/ حدیث فرستادگان باد شد

شد آن تخت شاهی و آن دستگاه/زمانه ربودش چو بیجاده کاه

دلش تنگ‌تر گشت و ناپاک شد/ گشاده‌زبان پیش ضحاک شد

ز هُرّای درندگان چنگ دیو/ شده سست از خشم کیهان خدیو

باتوجه به متن زیر، کدام گزینه از نظر مختصات سه گانه زبانی، فکری و ادبی نادرست است؟

نصیحت ازدشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کار کنی که آن، عین صواب است.

حذر کن آنچه دشمن گوید آن کن/ که بر زانو زنی دست تغابن (تغابن: پشیمانی)

گرت راهی نماید راست چون تیر/ از او برگرد و راه دست چپ گیر

درحکایت، جناس یافت می‌شود. (ادبی)

بر اساس متن، نصیحت‌پذیری از دشمن،شایسته است. (فکری)

«ت» در «گرت» نقش دیتوری «متمم» دارد. (زبانی)

در بیت‌ها آرایه‌های ادبی تشبیه و کنایه وجود دارد. (ادبی)

از نظر قلمرو فکری، در همۀ گزینه‌ها به‌جز بیت گزینۀ … بر «ستایش و توصیه به قناعت و نکوهش زیاده‌خواهی» تأکید شده است.

چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش/ که بر سفرۀ دیگران داشت گوش

چو سیراب خواهی شدن ز آب جوی / چرا ریزی از بهر برف آب روی؟

بزرگان نکردند در خود نگاه / خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گر آزاده‌ای بر زمین خُسب و بس/ مکن بهر قالی زمین‌بوس کس

کدام بیت فاقد کاربردهای دستور تاریخی است؟

ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی / در شرط ما نبود که با من تو این کنی

دل پیش من نهادی و بفریفتی مرا / آگه نبوده‌ام که همی دانه افکنی

پنداشتم همی که دل از دوستی دهی / بر تو گمان که برد که تو دشمن منی؟

دل دادن تو از پی آن بود تا مرا / اندر فریبی و دلم از جای برکنی

کدام گزینه با بیت «هرکه می‌خواهد که از سنجیده‌گفتاران شود/ بر زبان، بند گرانی از تأمّل بایدش» تناسب مفهومی دارد؟

چون سخن گوید ادیبان را بیاموزد سخن/ چون سخن خواند فصیحان را فروبندد زبان

من که از دشمن سخن گویم، تأمّل کن که چون/ ماجرای دوست را زیر سخن پوشیده‌ام

به کرم یک سخن بنده تأمّل فرمای/ پس براندیش و فرو بین و بدان صورت حال

اگر گفتار خود سنجیده می‌خواهی تأمّل کن/ که گوهر روزی غوّاص از پاس نفس باشد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 18593