شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 7234

برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است / بیرون ز ضمیر دل و اندیشه جان است 

نه حلال است که دیدار تو بیند هر کس / که حرام است بر آن کش نظری طاهر نیست

بگفتا گر به سر یابیش خشنود / بگفت از گردن این وام افکنم زود 

ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید لبت / به سوی دیو محن، ناوک شهاب‌‌ انداز

 با قامت او هرکه نشاند پس از این سرو / بسیار کند سرزنش آن سرو که کشته است

بر یک دل مستمند سرگردان / صد درد و بلا گماشتن تا کی؟

 ما را دلی است گمشده در چین زلف تو / اکنون که حال با تو بگفتیم بازیاب

رنج که بردیم باد برد و تلف گشت / سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد (تلف شد)

ج _ د

ج _ ب

د _ الف

 الف _ ب

پیش ما باری ندارد هیچ کار                 هر که صاحب درد و درد آشام نیست

گر عیب کنی که زار می‌نالم          من زار ز عشق یار می‌نالم

کینم انداختند در دل تو              مهرت آمیختند در دل من

صبر شد روزه هجران بگرفت     تا مگر عید وصالش برسد