شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6451

غم مخور کان یوسف گم‌گشته باز          اینک اینک سوی کنعان می‌رسد

از روز وصل در شب هجر اوفتاده‌ایم        آه! آن زمان کجا شد و باز این چه حال بود

گر نخل وفا بر ندهد، چشم تری هست           تا ریشه در آب است، امید ثمری هست

سبز کردی شاخ زرد و تازه کردی باغ خشک            سخت کردی بند سست و پخته کردی کار خام

اگر پوسیده گردد استخوانم                                       نگردد مهرت از جانم فراموش

دگر بار آمدم آن ناله در گوش                                 چنان کز خویشتن کردم فراموش

نشاید فراموش کردن کسی را                                    که در هر دعا و ثنایش به یادی

چند گویی که فراموش کن او را خسرو                       آخر این روی نکو از دل چون خواهد رفت