شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16250

بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن / به شادی گل بیخ غم زدل برکن

رسید باد صبا غنچه در هواداری / زخود برون شد وبر خود درید پیراهن

طریق صدق بیاموز از آب صافی دل / به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

حدیث صحبت خوبان و جام باده بگو / به قول حافظ و فتوی پیر صاحب‌فن

الا ای پیر فرزانه مکن منعم ز پیمانه / که من در ترک پیمانه دلی پیمان‌شکن دارم

اگر کردم جفا و زشت‌کاری / تو با من کن وفا و مهر و یاری

گر جدا سازی به تیغ جور بند از بند من / از تو قطعاً نگسلد سررشته‌ی پیوند من

چون تو عهد خدای نشکستی / عهده بر من کز این و آن رستی

منم بنده‌ی عشق تا زنده باشم / اگرچه ز مادر من آزاد زادم
به‌جز عشق تا عمر دارم نورزم / اگر بیش باشد ز صد سال زادم

کوی صدیقان به دیده رفت باید نز قدم / راه صدیقان به طاعت رفت باید نه به بال
گر به عقبی دیده داری کوت زاد آخرت؟ / ور به دنیا تکیه داری هست دنیا را زوال

گر سنایی ز یار ناهموار / گله‌ای کرد ازو شگفت مدار
آب را بین که چون همی‌نالد / هر دم از همنشین ناهموار

ای دل ار عقبات باید دست از دنیا بدار / پاک‌بازی پیشه گیر و راه دین کن اختیار
تخت و تاج و ملک و هستی جمله را در هم شکن / نقش و مهر نیستی و مفلسی بر جان نگار

آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت / عاشقی و مستی و دیوانگی، نتوان نهفت

سلمان ز شوق او اگرت جان بشد چه شد / سودای او نرفت ز جان و ز تن برفت

بر دل من تا خیال آن پری‌پیکر، گذشت / کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت

چه نزدیک است جان تو به جانم / که هر چیزی که اندیشی بدانم