شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10755

تافته اندر دلم پرتو مهر رخت/ میکنم از آب چشم خانه دل را خراب

لبتشنه چند باشی، در ساحل تمنا؟/ انداز خویشتن را در بحر بینهایات

دلم که در سر زلف تو شد، توان گَهگَه/ ز آفتاب رخت سایه ای بر آن انداخت

عراقی بار دیگر توبه بشکست / ز جام عشق شد شیدا و سرمست

خورشید-جام-دانه-شیشه

مهر-ساقی-صید-محتسب

طلعت-صبوح-دام-سنگ

طلعت-باده-خال-تقوا و ورع

تا گل روی تو در باغ لطافت بشکفت / پرده صبر من از دامن گل چاک‌تر است

لعلش آتش، نرگسش مست مدام / قدّ سروش را ندارد دلبری

تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد / که دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد

خیال تو چو درآید به سینه عاشق / درون خانه تن پر شود چراغ حیات

خطّ و لب دلکش‌ات، طوطی و شکّرستان / زلف و رخ مهوشت، تیره‌شب و ماهتاب

ای که از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست / کار اسلام ز بالای بلندت بالاست

احتیاجت به چمن نیست که بر سرو قدت / گل دمیده است و همه ساله بهار اشکفته است

تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای‌بند / بر کنار دانه دام از مشک ناب انداخته است