شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 853

دوستی او بلاست؛ من غلام آن که به بلای او مبتلاست.

در دلش هیچ غم نیامدی و لب از خنده فراهم.

نادان را به از خاموشی نیست و اگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع.

کلمات سجع حتما باید در پایان جملات بیایند

سجع در نثر مانند قافیه است در شعر

دو واژه که در وزن کاملا یکسان هستند یا حرف پایانی مشترک دارند یا هر دو ویژگی‌ را دارند

تمام کلمات تکراری در پایان عبارت‌ها سجع هستند

هنوز نگران است که ملکش با دگران است

سنگ سراچۀ دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم

نخل‌بندی دانم ولی نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کرد و در آن دگر تعجیل

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

دو

سه

چهار

پنج