شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 26491

آلوده

همه

پگاه 

نامه

تا شب نرود صبح پدیدار نباشد          

یاری که تحمّل نکند یار نباشد

با آن نتوان گفت که بیدار نباشد    

گر دست به شمشیر بری عشق همان است

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن 

غم حال دردمندان نه عجب گرت نباشد

سخنی بگوی با من که چنان اسیر عشقم

به کجا روم ز دستت که نمی‌دهی مجالی

به ریحان نثار اشک‌ریزان / به قرآن و چراغ صبح‌خیزان (دو)

بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت / هم بر چراغدان شما نیز بگذرد (سه)

خبری رفت ز گردون به شبستان ازل / حذر ای پردگیان پرده‌دری پیدا شد (یک)

دشنام کرم کردی و گفتی و شنیدم / خرم تن سعدی که برآمد به زبانت (یک)