شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17345

مگو پای عزّت بر افلاک نه / بگو روی اخلاص بر خاک نه

اگر برپری چون ملک ز آسمان / به دامن درآویزدت بدگمان

اگر بدشنیدن نیاید خوشم / ز کردار بد دامن اندر کشم 

چون سعادت بدو سپرد سریر / آهنش نقره شد پلاس حریر

نباشد دشمنی عالم بود دوست / چو نفسی مطمئن شد عالم از اوست

راندیم ز دل هر چه نه با یاد خدا بود / پس در کنف سایه‌ی وی جای گزیدیم

کی دلم چون مرغ بسمل گیرد از مردن قرار / عاشقان را در دل آرام از دلارام است و بس

مطمئن می شود البتّه دل از یاد خدا / بعد از این جز ز توکل به خدا دم نزنم

رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت / مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد

مجال من همین باشد که پنهان، عشق او ورزم / کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل / تا سراپردۀ گل نعره‌زنان خواهد شد

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت / که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

به مجلس کرم از ساقی‌ای طلب کن جام   که تا ابد نکنی عرض احتیاج به جم       جام

روان تشنه ما را به جرعه‌ای دریاب    چو می‌دهند زلال خضر ز جام جمت       تشنه

 خورشید اگر صعود کند صدهزار قرن    مشکل اگر به نعل سمندش کند قران  خورشید

بر کمان داشت ناوَک خونریز                            راست هم‌چون خدنگ مژگان تیز           خونریز

یک نوع

دو نوع

سه نوع

چهار نوع