شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 5770

در کنار من ز گرمی برکناری ای دریغ / وصل و هجران و غم و شادی به هم باشد مرا

عاشقان دوش ز گیسوی تو دیوانه شدند / حال آشفته آن جمع پریشانم کرد

بی روی ‌تو راحت ز دل زار گریزد / چون خواب که از دیده بیمار گریزد

در این غمکده کس ممیراد یا رب / به مرگی که بی‌دوستان زیستم من

کی شبروان کویت آرند ره به سویت            عکسی ز شمع رویت تا راهبر نباشد     (سجع، تشبیه)

هرگز بدین طراوت سرو و چمن نروید          هرگز بدین حلاوت قند و شکر نباشد     (موازنه، جناس)

دانم که آه ما را باشد بسی اثرها                 لیکن چه سود وقتی کز ما اثر نباشد      (تکرار، واج‌آرایی)

گر با تو بر سر و زر دارد کسی نزاعی             من ترک سر بگویم تا دردسر نباشد     (جناس، تکرار)

به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل/ لطیفه های عجب زیر دام و دانۀ توست

دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم

فرو رفت و بر رفت روز نبرد/ به ماهی نم خون و بر ماه گرد

از عفو و خشم تو دو نمونه است روز و شب/ وز مهر و کین تو دو نمونه است شهد و سم