شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6790

فغان کاین لولیان شوخ شهرآشوب شیرین‌کار      چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

معنی بی‌لفظ را ادراک کردن مشکل است      چهره نازک همان بهتر که باشد با نقاب

افوس که از شش جهتم راه ببستند     آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

خود نه زبان در دهان عارف مدهوش      حمد و ثنا می‌کند که موی بر اعضا

گاهی به جوی دوست چو آب روان خوشیم / گاهی چو آب حبس شدم در سبوی دوست

چون جان جان وی آمد از وی گزیر نیست / من در جهان ندیدم یک جان عدوی دوست

بگدازدت ز ناز و چو مویت کند ضعیف / ندهی به هر دو عالم یکتای موی دوست

با دوست ما نشسته که ای دوست دوست کو / کو کو همی‌زنیم ز مستی به کوی دوست

بر کشیده، نهایی، ظلم، آسمان ها

بر آمده، نهایت، ظلم، آسمانها

بیرون کشیده، نهایت، ستم، آسمان

برّان، نهایی، ستم، آسمان